Biorezonans
Terapia
biorezonansowa (ang. BRT
– Bioresonance Therapy) –
metoda leczenia z zakresu medycyny
niekonwencjonalnej.
Starszą wersją tej techniki jest elektroakupunktura,
czyli zmodernizowana wersja akupunktury.
Terapia
biorezonansowa została opracowana w 1977 roku
i wprowadzona na rynek jako terapia MORA (nazwa pochodzi od twórców
– Franza Morella i jego zięcia, inżyniera Ericha
Rasche). Metoda ta bazuje na efekcie uzyskanym przez Alberta
Abramsa,
który na początku XX wieku wprowadził na rynek wymyślone przez
siebie urządzenia, mające służyć diagnozie i leczeniu chorób za
pomocą wibracji. Część
maszyn służących diagnozie w terapii biorezonansowej zawiera obwód
mierzący rezystancję skórną – czyli aktywność
elektrodermalną,
Zasada działania
Opis
działania urządzenia.
Elektrody połączone
z aparaturą są umieszczane na skórze pacjenta (lub – jak w
przypadku aparatu BICOM –
trzymane przez pacjenta). Według producenta urządzenia, poprzez
elektrody emitowane jest zmienne pole elektromagnetyczne, mające
leczyć pacjenta; komórki w organizmie są obiektami posiadającymi
swoją naturalną
częstotliwość rezonansową (bio-rezonansową),
która zmienia się w zależności od aktualnego stanu pacjenta i
może posłużyć do diagnozy.
Wyciszenie
organizmu odbywa się poprzez stymulowanie zmian w biorezonansie
komórek, powodując odwrócenie zmian wywołanych przez chorobę.
Urządzenie jest w stanie izolować i wskazywać patogenne odpowiedzi
pochodzące z sygnałów, otrzymywanych za pomocą elektrod.
Przesyłanie zmodyfikowanych sygnałów przy pomocy tych samych
elektrod ma funkcję leczniczą.
Podany
sposób działania techniki (sygnały patogeniczne jako
przeciwieństwo sygnałów zdrowych, często rozróżniane jako
harmoniczne i nieharmoniczne) jest podobny do ideologii Tradycyjnej
Medycyny Chińskiej,
w szczególności akupunktury.
